Kimsesiz şehrin yorgun bekçisidir yüreğim. Dalgın sokak lambası tek vefalı dost… Derin nefesler en yakın şahidim. Siyah gecelerin, gölgesiz gündüzlerin, Tek misafiridir kar tanesi. Yüzüme hücum eder, Koparmak için tenimi. Buğulu gözlerim kısık, dişlerim titrek, Kulağımda rüzgârın sesi. Ve zihnimde eriyen koyu beyaz buzlar, Gözlerimde yaş olur taşar. Usulca terk eder zemheri, tahtını“Dört Mevsim” yazısının devamını oku