Dil’im Olsa

Böyle olmayı ben istemedim.İstedim değişmeyi, değişemedim… Kim olduğumu, neden doğduğumu hiç bilmedim. Tıpkı bir rüya gibi büfenin ortasında başladı ve birazdan soğuk, çamurlu kaldırımda son bulacak hayatım. Şimdi diğerleri nerede, bilemiyorum. Herkes gibi sussam da olurdu, susamıyorum. Çünkü ben konuşmazsam asla öğrenemeyeceksiniz… Büfedeki o sarsıntıyı çok iyi hatırlıyorum, midem bulanmıştı. Ama sarsıntıdan değil, büfeci ile“Dil’im Olsa” yazısının devamını oku