Ben, ben uçurtma ipi. Karmaşık rüyalardan çay ocağındaki ıhlamur kokusuyla uyanalı tam on beş yıl oldu. Çarpışmanın etkisiyle sarsılmış ve dolaşmıştı bedenim asırlık ağacın en zayıf dalına. Tükenmeye yüz tutmuş yaprak kıpırtıları içimi ürpertiyordu. Buraya ait değilim ben. Oysa ne güzeldi önceki zamanım… Naftalin kokulu çekmece açılmış, içeri güneş ışığı hücum etmişti. Tonton parmaklı Şengül“Uçurtma İpi” yazısının devamını oku